Welkom bij Christengemeente Zuidhorn

Leren van een crisis . . .

“Daarom zie, Ik zal haar lokken, en haar leiden in de woestijn, en spreken tot haar hart. Ik zal haar aldaar haar wijngaarden geven, en het dal Achor maken tot een deur der hoop” (Hosea 2:13 en 14)

West-Europa heeft het de laatste jaren moeilijk. Je kunt het volgen via nieuws en krant. (Ik heb wel eens een spreker gehoord die zei: “Je kunt het nieuws en de krant naast de Bijbel leggen!”
De welvaart waarin wij leven, neemt af. Het woord crisis valt keer op keer. De vraag: Hoe gaan we als christenen om met deze moeilijke situatie?

In het Grieks betekent ‘crisis’ oordeel. Heeft de situatie waarin wij terecht zijn gekomen te maken met een oordeel? Hebben wij ons al deze moeilijkheden zelf op de hals gehaald? Mag je deze crisis ook een oordeel van God noemen?
De profeet Hosea vond dat wel van crisis in zijn tijd. De donkere economische tijden die zouden komen, waren volgens hem een oordeel van God. Israël had lange tijd veel welvaart gekend, maar had God er niet voor gedankt. Sterker nog: de bevolking gaf vreemde afgoden de eer.

God had Hosea opdracht gegeven die donkere tijden aan te kondigen. God voelde Zich als een man in de steek gelaten was door zijn vrouw. Het volk Israël (Zijn vrouw) was vreemdgegaan. Zij had het verbond met Hem verbroken. God (haar man) was jaloers en boos. Hij wilde haar terug! (Even tussendoor is dat soms ook niet zo bij ons?).

Om Zijn kinderen (opnieuw) voor Zich te winnen, heeft God soms geen andere keus dan hen ‘in de woestijn’ te brengen. Dat kunnen economische zware tijden zijn. Maar ook een tijd van ziekte, van rouw, van grote zorgen, en noem maar op. Niemand vindt het fijn om zo’n periode door te maken.

Maar ‘de woestijn’ heeft ook een andere kant. Het is een tijd waarin we alle dingen die we als vanzelfsprekend beschouwen, weer een klein wonder gaan vinden. Dan worden zogenaamd belangrijke dingen weer heel betrekkelijk. Bovendien: nood leert bidden. Bij tegenslagen zijn mensen sneller geneigd hun toevlucht te zoeken bij God. God die ze in tijden van voorspoed waren vergeten.

Het leerzame van Hosea’s boodschap is dat de aankondiging van donkere tijden niet alléén een uiting van Gods boosheid was. God nam alles van Zijn volk af. Maar dat deed hij óók om het volk opnieuw Zijn liefde te laten ervaren.

Gebeurd dat soms ook niet zo bij ons? Daarom, van crisis kun je leren. God wil je minnaar zijn. God wil spreken tot je hart, dus ga die woestijn in om Hem te horen. Er is hoop in de woestijn. Een prachtig lied geeft dat aan Opw. 266: “Heer, U leidde mij in de wildernis”…

 

Veel zegen en bemoediging!
H.T.